از اول انتخابات تا الان كه روزنامه شرق ويژه نامه آخر سالش را زد و نوشت بلند شدن راست از دنده چپ و تا ويژه هاي بعديش و تا اين آخرينش كه ويژه نامه حقوق بشر يك چيز به نظر من امد . از آنجايي كه پدر معنوي كارگزاراني ها كه دو دسته اكنون روزنامه چاپ ميكنند {شرق و كارگزاران } هاشمي رفسنجاني است و در پشت همين پرده انتخابات هاشمي با همان زبان هميشگي سياسيش رسانده بود كه مطلوبش اين است كه اگر خودش نيايد ، ولايتي
منظور و مقصود اوست . حالا با نگاه كردن به همين مطالب دو روزنام كشور كه كار گزاران دارد به سمت پرفروش ها گام بر ميدارد بيندازيم به خوبي ميتوان ديد كه كوله بار علي اكبر ولايتي را دارند براي انتخابات رياست جمهوري بعدي ميبندند .
از انجا كه تاريخ پدر تمام تكرار هاست و كنايه نيك آهنگ كوثربه دختر هاشمي { فائزه} براي سوار شدن به دوچرخه اي ديگر حكايت از امدن كارگزاراني هاي تكنوكراتي است كه به راحتي مي توانند انتخابات رياست جمهوري بعدي و كمي تلاش بيشتر در همين انتخابات شوراي شهر پيروز ميدان باشند . اين پيروزي ميتواند آنجا به راحتي خوردن آب حاصل شود كه كارگزاراني ها با شعاري مركب پا به عرصه انتخابات بگذارند كه قشر متوسطي كه رو به فربهي تو خالي مي رود را با پرچم هاي حقوق بشر به ميدان خود بكشاند و توسعه عادلانه را در مناطق و دسته هاي محروم جامعه پخش كند .
روزنامه شرق هم به عنوان حامي معنوي اين حركت مي تواند ويژه نامه اي در شنبه اول هر ماه همانند همشهري به راه بيندازد تا توپ در زير پاي بازيكنان خودي بيفتد .