اين باد بادك باز خالد حسيني را كه مي خوانم با خودم مي گويم ما هم كه در بچگيمان بادبادك بازي ميكرديم و بادبادك در هوا رها ميكرديم و تا ريخ هم كه خوانده ايم كه خراسان الان كه توسط وزرارت كشور لقمه لقمه شده است ، اين نبوده است و بزرگتر از اينها بوده است و بخارا و سمرقند و كابل و اينها جزوي از خراسان بزرگ بوده است و الي ماشا لله . مي گويم نكند كه من هم افغاني بوده ام و حالا يك ايرانيم و حس ايراني بودن را دارم . اما اين كتاب و راويش چه تصويري دست آدم مي دهد و چه بكر . ما كه تصويري جز ويراني از افغانستان در دست نداريم و همه اش ويراني است و البته كمي سياست كه بله ببينيد كمونيسم چه بر سر افغانستان آورده است و تنها جمهوريت پيوسته با اسلام است كه موفق است و ديگر كه ميدانيد
چه و چها . داشتم مي نوشتم اساسي كه دوستان آمدند و ما مجبور شديم كه برويم و يادمان رفت كه چه مي خواستيم بنويسيم و ماليده شد نوشته امشب و الانم . اما بعدها ادامه اش ميدهم .