تمرکز بر روی موضوعیی پیدا نمی کنم ، اما نمی دانم این نوشتن در وبلاگ را چه کنم . معتادش شده ام . اگر روزی یک بار ایمیل هایم را چک نکنم دیوانه می شوم . دیشب بود یا پریشب ، داشت غم باد می گرفتم که چرا نمی توانم الان به اینترنت سری بزنم . اعصابم خراب شده بود و تمرکزم بهم خورده بود . حسابی خانه شلوغ است .

امروز یک پیشنهاد خوب برای ترفیع کاریم به من شد اما ریسکش خیلی سنگین است وبا هرکی صحبت کردم گفتن : آرامش کاری برات مهم ترین چیز باشه . ببین به اعصاب خوردی میارزه یا نه . همیشه سود کردن اونور ترس وریسکه اما اگر نگرفت با سر می آیی پایین ، کی ، منی که پاهام روی زمین نیست و به عبارتی خودمونی لنگام بالای چرخ گردونه . کی نیست . کدوم جوونی نیست که من باشم .