واي خداي من . فردا وبلاگ من دوساله مي شود . دو سال پر بار . يافتن دوستاني به تمام معني آگاه و با سواد
و روشن بين و اين خودش دنيايي است كه خيلي ها ندارند . چند تا از دوستانم بهم ميخندند كه تو خودت را سر كار ميگذاري و علاف داري و وبلاگ مي نويسي و پول تلفن اضافه مي دهي كه چي ؟ آنها خودشان چون اين محيط را درك نكرده اند ، مرا هميشه سرد و بي روح مي كنند از نوشتن اما من دوسال است كه دارم مي نويسم و بي فايده و پر فايده ، خوب و بدش ، همين است كه هستم . بهر حال از تمام اين دوستان متشكرم .
آوازهای روزانه (علي ) استفراغ(اكرم ) سوررئالیست(صادق ) - روزی روزگاری– سوداروو(مصطفي )برون کا (اكرم)- – يك مشت تمشك تازه – فرياد سكوت (ميترا) خبرنگار دست چپ(شاهد حلاج) شبانه هاي آبلوموف - مهدي اچ اي - صالح آفلاين و ساير دوستاني كه نامش را در ادامه نياوردم .
