امروز صبح در سايت پارازيت  راديو جوان يك حمله فرهنگي ترتيب دادند به آمريكائيها . كه بله حالت يك بمب گوگلي پيدا كند و آمريكائيها را وادار به معذرت خواهي كنند . اما مگر مي شود . دفاع فرهنگي همه اش با حسين حسين نمي شود . ابزار دارد . وقتي كه اجرا كننده برنامه مي گويد اين ها را دارد از روي نقدها و وبلاگ هايي كه خوانده است مي گويد خب چه انتظاري ميتوان داشت  كه بتوان يك تهاجم ترتيب داد . من وقتي مي توانم تدافعي بر خورد كنم كه فيلم را ديده باشم . دروه تقليد گذشته است كه يك بزرگتر گفت تو هم تكرار كني . اين ابزار دفاع فرهنگي آزادي بيان است و تكنولوژي براي پيشرفت و تدافع .

وقتي مجري احمق  راديو جوان كه يك آقا بود به خشايار شاه بگويد خشي شاه هرج بر امريكايي تمام است . تو كه نمي تواني به خشايار  شاه و داريوش و كوروش به عنوان انسان هايي كه بخش بزرگي از فرهنگ تو را تشكيل داده اند افتخار كني كه اگر افتخار كني چپه ات مي كنند يك بيگانه كار بدي نكرده است كه تو را مسخره مي كند .  

چهارشنبه سوري هم آمد . يك چهارشنبه اخر سال . جشن آتش و تمام شدن زمستان . در بين تمام حرف هايي كه مي زنند كه  نه مسلمان دو آتشه بسوزد و نه رنگ ايراني بودنش كم رنگ شود در مورد اين جشن همه بزرگان شركت كننده دربرنامه متحد بودند كه ما بايد يرگرديم  به سنت چهارشنبه سوري . سنت اين چهارشنبه سوري كجاست و كي نابود شده است  كه ما نه ديده ايم و نه خوانده ايم كه انگشت اشاره همه به سمت اين سخن است . سنت چهارشنبه سوري پريدن از روي آتش است و خوردن و فرياد كردن و رقصيدن و پايكوبي كردن . خب حالا كه حرف ها يمان رنگ معانيش كم رنگ وكم رنگ تر مي شود اين سخن چيست . وقتي كه جواني نمي تواند  با دخترمرود علاقه اش بدو ن ترس از بازداشت وارد جامعه شود و نمي تواند داد بزند و پايكوبي كند ، پس چهارشنبه سوري بيايد و با دوست همكلاسيه اش شب در خيابان درمرود فلسفه صحبت كنند . اين كه نمي شود . فرهنگ مردمي مثل يك بادكنك مقاوم مي مونه كه نمي تركه و از يك طرف كه فشارش بدي از صرف ديگه قلمبه ميشه و مي زنه بيرون .  درد چهارشنبه سوري ما همين جاست . آزاد بودن براي خود بودن . خود فرهنگي ما همه اش حسين حسين كردن نيست . درك اين مطلب مهم است كه در جريان انقلاب اسلامي به رهبري اما خميني  آمديم كه غربي نشويم ، داشتيم عرب مي شديم كه خاتمي طلوع كرد.