سردبیر دیپلم

به سلامتي تمام حاضران در اين صفحه و تمامي صفحات ديگر هرچه زور مي زنم بنويسم نمي شود لامصب كه نمي شود . زور خورده به بي زوري ما. اين ها همه اش كس وشعراست ، فلسفي نيست گرچه فلسفه خودش گاهي كس و شعر مي شود اما اين ها كس وشعر است . حرفهايي است كه زير پتوي هيچ زن و شوهري پيدا نمي شود .اما اين تيكه نوشته ام كس وشعر نيست ، اما فلسفي است . يا بهتر است بگويم چيزي است ما بين اين دو . كس و شعر و فلسفه . ديشب يك اس ام اس آمد كه مهستي هم دار انسانها را وداع گفته است . منظورم زمين است .خاك است . گِل است . خيام است . كوزه است . روزگار است . چرخ است . منظورم تو هم هستي . تو هم بازي هستي . خيلي ناراحت شدم .هميشه اين رفتن ناراحت كننده است .من يكي را كه بد جور اذيت مي كند .با خودم گفتم يكي در آن سر دنيا مي ميرد من در اين سر دنيا ناراحت مي شوم . ناراحت مي شوم .با خودم مي گويم من بميرم معلوم مي شود كه تا حالا در كجاي جهان ايستاده بوده ام .