سردبیر دیپلم

آقا ما يكي اومديم امروز بعد از مدتهاي مديد براي يكي از دوستاي خوبم ، كه از فلاسفه  است يك كامنت پر از فحش هاي دوستانه بزارم كه يعني دلم برات تنگ شده ، ديدم كه اي بابا اين سرويس دهنده بلاگفا هم شده پدر و مادر اندرما . مي نويسه كه نميشه حرف هاي بد بد بزنيم و براي طرف بفرستيم . بابا الان كه بيست و شش رو گاز كوب پر كرديم جلوي هر خري اين حرف و مي زنيم حالا تو نميزاري ، نزار به جهنم ايميل رو كه از ما كه نگرفتند. 

نمي فهمم چرا هميشه يك جايي يكي بايد بشه آقا بالاسر مون .

چرا همه دارند با پشت پا زدن به اين دمكراسي وبلاگي همه چيز رو مي فرستند اون پائين و قايمش مي كنند . درست مثل يك زن تنبل كه آشغالهاي روي فرش رو زير فرش قايم مي كنه اما حاليش نيست كه آشغال هست و بوش از يك جاي ديگه فرش در مياد . اين دمكراسي وبلاگي رو بايد گسترش داد چرا كه معلوم بشه بالاخره جاي هركلمه اي در عالم اين دنياي مجازي كجاست . مثل پستون ،‌سينه ،‌آْلات تناسلي . اين ها همه جزئي كوچك اما مهم از دنياي امروز كلمات رايج مورد استفاده ما هستند . مي خواي سكسي  صحبت كني ،‌مي خواي فحشي بدي ، مي خواي مثال بزني و دهها مورد ديگه كه كاربرد اين كلمات رو گسترش مي دهند ،‌ هستند و بايد اين ها رو بپذيريم . چه حالا چه چند سال ديگر حتي زماني كه ما هم نباشيم .